Οι Καππαδόκες παππούδες και γιαγιάδες μας, στα παραμύθια που μας διηγήθηκαν, δεν μας μίλησαν ποτέ για «Σταχτοπούτες και Βασιλόπουλα». Κυρίαρχο και κεντρικό θέμα στις αφηγήσεις-παραμύθια τους η «Πατρίδα». Κι εμείς, μικρά παιδιά τότε, τους ακολουθούσαμε, ζωγραφίζαμε με το μυαλό, βάζαμε τα δικά μας χρώματα.
Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011
ΒΑΣΕΙΣ SCHAUDER ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ BANACH ENA PDF
ΒΑΣΕΙΣ SCHAUDER ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ BANACH http://www.blogger.com/img/blank.gif
Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011
Τετάρτη 20 Ιουλίου 2011
Τρίτη 19 Ιουλίου 2011
Δευτέρα 18 Ιουλίου 2011
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 2011
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 2011http://www.blogger.com/img/blank.gif
Σάββατο 16 Ιουλίου 2011
Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
ΠΩΣ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΕΤΟΥΣ:
Έστω χ το έτος που ζητούμε το Πάσχα και
u1 = το υπόλοιπο της διαίρεσης (χ:4)
u2 = το υπόλοιπο της διαίρεσης (χ:7)
u3 = το υπόλοιπο της διαίρεσης (χ:19)
u4 = το υπόλοιπο της διαίρεσης [(19u3+15):30]
u5 = το υπόλοιπο της διαίρεσης [(2u1+4u2+6u4+6):7]
Τότε θα έχουμε:
Ημερομηνία Πάσχα = (u4+u5+13) ημέρες μετά τις 22 Μαρτίου.
Εφαρμογή:
Έστω πως ζητούμε το Πάσχα του έτους 2011. Οι διαιρέσεις
2011:4 , 2011:7 , 2011:19 δίνουν υπόλοιπα u1 = 3 , u2 = 2 , u3 = 16 και η διαίρεση (19.16+15):30 = (319:30) δίνει υπόλοιπο u4 = 19
Επίσης η διαίρεση (2.3+4.2+6.19+6):7 = (134:7) δίνει υπόλοιπο u5 = 1
Επομένως το Πάσχα του 2011 είναι:
(19+1+13) = 33 ημέρες μετά τις 22 Μαρτίου.
Δηλαδή στις 24 Απριλίου.
u1 = το υπόλοιπο της διαίρεσης (χ:4)
u2 = το υπόλοιπο της διαίρεσης (χ:7)
u3 = το υπόλοιπο της διαίρεσης (χ:19)
u4 = το υπόλοιπο της διαίρεσης [(19u3+15):30]
u5 = το υπόλοιπο της διαίρεσης [(2u1+4u2+6u4+6):7]
Τότε θα έχουμε:
Ημερομηνία Πάσχα = (u4+u5+13) ημέρες μετά τις 22 Μαρτίου.
Εφαρμογή:
Έστω πως ζητούμε το Πάσχα του έτους 2011. Οι διαιρέσεις
2011:4 , 2011:7 , 2011:19 δίνουν υπόλοιπα u1 = 3 , u2 = 2 , u3 = 16 και η διαίρεση (19.16+15):30 = (319:30) δίνει υπόλοιπο u4 = 19
Επίσης η διαίρεση (2.3+4.2+6.19+6):7 = (134:7) δίνει υπόλοιπο u5 = 1
Επομένως το Πάσχα του 2011 είναι:
(19+1+13) = 33 ημέρες μετά τις 22 Μαρτίου.
Δηλαδή στις 24 Απριλίου.
Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011
Σκέψεις για τους ανθρώπους του καιρού μας Φώτης Κόντογλου
Οι άνθρωποι βρίσκουνται σε ακατάπαυστη κίνηση, σαν μανιακοί. Άλλοι τρέχουνε από δω, άλλοι από κει. Όλοι βιάζουνται. Δοξάζω τον Θεό άμα δω κανέναν να πορεύεται ήσυχα, χωρίς να βιάζεται! Θαρρείς πως ο διάβολος τους κυνηγά με μια βουκέντρα, και δεν τους αφήνει να ησυχάσουνε. Άλλοι τρέχουνε λαχανιασμένοι να πιάσουνε την χρυσή ρόδα, που την κυλά μπροστά τους ο διάβολος, που τον λέγανε οι αρχαίοι Ερμή, σκουντουφλάνε ο ένας απάνω στον άλλον στα χρηματιστήρια, στις Τράπεζες, στις μπούρσες, στις κούρσες, στα καζίνα. Άλλοι κυνηγούνε λογής-λογής συνέδρια, και συζητάνε περί ανέμων και υδάτων, άλλοι μαζεύονται και αλληλοθαυμάζονται κι αλληλομισιούνται σε σωματεία, σε συλλόγους, σε εταιρείες, άλλοι μαζεύουνται σαν τα μυρμήγκια κατά χιλιάδες, και βλέπουνε τα λεγόμενα ματς, με κάτι αγριοφωνάρες που θαρρείς πως βγαίνουνε από το θηριοτροφείο, άλλοι κάνουνε καλλιστεία, άλλοι εκθέτουνε τα έργα της τέχνης τους και καμαρώνουνε, ως που να περάσουνε δυο-τρεις μέρες και να τους ξεχάσουνε οι θαυμαστές τους, άλλοι τυπώνουνε βιβλία, άλλοι βγάζουνε λόγους σαν βραχνιασμένοι βάτραχοι, άλλοι κάνουνε τον παλληκαρά που δεν φοβάται τίποτα, ώσπου να καταντήσουνε σε λίγα χρόνια σαν ξεφουσκωμένες καραμούζες, άλλοι συζητάνε για λεπτά αισθητικά προβλήματα με κάτι κλούβιες κυρίες που τα μάτια τους είναι σαν άψυχες χάντρες και που μιλάνε σαν φωνόγραφα, χωρίς να ξέρουνε τι λένε, άλλοι γεμίζουνε τα θέατρα για να αισθανθούνε «το ρίγος της τέχνης», άλλοι ακούνε συνοφρυωμένοι και βυθισμένοι εις βάθος δυσθεώρητον τα «αριστουργήματα της μουσικής», άλλοι κάνουνε ψυχικές έρευνες με επιστημονική αξιοπρέπεια… Όλοι, τέλος πάντων, καταγίνουνται με όλα όσα μπορούνε να γίνουνε σε τούτο τον ντουνιά, για να ξεχάσουνε τον εαυτό τους, για να μην απομείνουνε μοναχοί και δούνε τη γύμνια τους, τη μιζέρια τους, το χάος που τους ζώνει. Για να γεμίσουνε τη ζωή τους ρίχνουνε μέσα σ’ αυτό το άδειο πράγμα ό,τι βρούνε μπροστά τους, φτάνει να γεμίσει και να σταθεί, σαν το άδειο τσουβάλι όρθιο, που το παραγεμίζεις με πατσαβούρες, παλιόχαρτα, παλιοκούτια. Ρίχνουνε αποπάνω τους για να σκεπασθούνε παπλώματα, κουβέρτες, φλοκάτες, νιτσεράδες, σαν τον θερμιασμένον που δεν ειμπορεί να ζεσταθεί με κανέναν τρόπο.
«Ευλογημένο Καταφύγιο»
«Ευλογημένο Καταφύγιο»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)